Bajkoterapia

Każdy, kto pragnie znaleźć klucz do serca dziecka powinien sięgnąć po bajki. Świat pełen magii, cudownych bohaterów, wróżek, postaci pozytywnych i negatywnych, gdzie zawsze dobro zwycięża ze złem. To kraina w której maluch czuje się fantastycznie

i jest mu bardzo bliska.

 

Dlaczego bajkoterapia?

 

Mały człowiek spotyka codziennie wiele sytuacji nacechowanych różnorodnymi emocjami. Jego umiejętności społeczne i emocjonalne dopiero zaczynają się rozwijać. Trudno więc mu ogarnąć całą emocjonalną rzeczywistość. Z pomocą przychodzi bajkoterapia. Metoda prosta, skuteczna i kochana przez maluchów. Bajkoterapia to fantastyczna metoda, w której dzieci w przyjaznej atmosferze poznają świat uczuć i obowiązujących norm społecznych. Odnajdują siebie, znajdują potrzebne treści i co najważniejsze znajdują rozwiązania. Ponadto doskonale wspiera proces wychowawczy oraz psychiczny. Bajkoterapia, czyli małymi kroczkami przez wielkie strachy.

 

Czego uczy?

 

- umiejętności twórczego myślenia,

- łamania schematów i stereotypów,

- budowania poczucie własnej wartości, 

- rozwiązywania problemów,

- nie możliwe staje się możliwe...

 

 Bajki dotykają ważnych obszarów takich:

 

- zazdrość, 

- odwaga, 

- złość, 

- tolerancja, 

- wdzięczność,

- rywalizacja między rówieśnikami, 

- agresja, 

- lęk, 

- i wiele innych. 
 

Dla szkraba są wyjątkowo bezpieczne, gdyż podobne problemy przeżywają bohaterowie bajek: zwierzątka, misie, kotki lub inni. Dziecko identyfikuje się z tym, który w jakiś sposób jest mu najbliższy. Robi to jednak zupełnie nieświadomie dzięki czemu nie czuje się „przyciskane”, kontrolowane lub zmuszane do wynurzeń. W taki sposób znajduje zrozumienie, czuje, że nie jest samo, uzyskuje rozwiązania i ma szansę samo zdecydować czy ono mu odpowiada. Często próbuje tego właśnie rozwiązania w świecie realnym. W tej sytuacji również nie zdaje sobie sprawy z tego, że coś naśladuje. Jest przekonane o swojej niezależności i sile. Uważa, że to jego pomysł. W taki sposób buduje się poczucie własnej wartości i pewności siebie. Dziecko nieświadomie rozwiązuje swój problem przekonane o własnej niezależności. Często jest z siebie zadowolone i dumne. Dorosły najczęściej widzi podobieństwo w zachowaniu do bohatera bajki. Jego zadaniem jest jednak podkreślenie odwagi dziecka i docenienia pomysłowości, a nie wskazywanie tegoż właśnie podobieństwa.